وقتی روز برفی زمین نخورده باشی، وقتی بعد از این همه سال صاعقه نصفت نکرده باشد، وقتی زیر آفتاب ۴۵ درجه مثل مار پوست نینداخته باشی، وقتی محض قربة الی الله 5 کیلو خاک نخورده باشی، وقتی... هیچ!

و چه فرق گشادیست(!) بین کافر نبودن و مسلمان بودن... بین عاقل نبودن و عاشق بودن!

دیشب دوباره گوسفندها را از اول می شمردم، ۱۰۶۳تا؛ نه شایدم ۶۴تا!

به یاد شبهایی که با نوشین لبان بحث سرّ عشق و ذکر حلقه ی عشاقمان بود! یادت که هست؟!

دیشب دوباره گوسفندها را می شمردم، ۱۰۶۳ تا، شایدم ۶۴ تا...نمیدانم، امشب باید دوباره از اول بشمارمشان! به یاد همان شبها...!

............

اما وقتی خدا هست... چه باک که من نیستم... چه باک که تو نباشی؟!

و گاهی عقل عقال می شود... که جذابترین مرحله عشق همین است!

و کار دل و غمزه...!

.

                                                                                                      اما نه؛ وقتی خدا هست!

اضافات:

- نگران من نباش؛ تو بار گناه خودت را به دوش می کشی!

- راستی امروز تولدم  هم بود!( این را بگذار به حساب اینکه امشب گفتمت! به یاد همان شبها!)

- فکیف اصبر علی فراقک؟!