اِرمینه

" اگر بصیرت آن چيزي است که امثال آیات الهی چون حضرات صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، وحید خراسانی، شبیری زنجانی، جوادی آملی، امینی، استادی، مظاهری و ری شهری ندارند ولی امثال رسایی و روانبخش و كوچك زاده دارند من از نظر بصیرت کور مادرزاد به دنیا آمده ام و شفا یافتنی هم نیستم و مرگ را بر چنین بصیرتی ترجیح می دهم."

این جمله ای است که علی مطهری در بند آخر پاسخ به منتقدینش در ماجرای 14 خرداد نوشت. منکر این نیستم که در این باب کژ اندیشی کرده است. چرا که کمتر سراغ دارم از جوانان حزب الهی لااقل کسی متعرض مراجع شده باشد.( مورد آیت الله صانعی جای بحث دارد!) اما بهر حال برخی شعارزدگی ها و بعضا جو زدگی های برخی از ما در این برداشت غلط آیا بی تاثیر بوده است؟!

وقتی نشریه همت آیت الله جوادی آملی این درّ نایاب حوزه را با چوب سیاسیون می راند البته که باید علی مطهری هم ما را با چوب عوامل نشریه همت براند.

این تفکر که بین جوان های انقلابی و مراجع و علمای بزرگی چون جوادی آملی ، مکارم شیرازی، وحید خراسانی، صافی گلپایگانی و... انشقاق وجود دارد، و جوانان انقلابی در مواضع خود نظرات مراجع را محترم نمی شمارند تفکر خطرناکی است که به جد در حال شکل گیری است.

دلیلی ندارد که همه مثل هم فکر کنند چرا که تعدد مراجع تقلید و اختلافات ارای این بزرگان خود دلیلی بر این مدعاست اما ایا جایگاه مرجعیت در نظر ما چگونه است؟

سوال من این است اگر جایگاه مرجعیت متزلزل شود، دودش بیش از هر کس در چشم چه کسی می رود؟

و اینکه اگر بنا باشد کسانی زیر علم مراجع جمع شوند تا این علم بر زمین نماند چه کسانی از همین جوانان انقلابی محق ترند بر این امر؟

خیلی باید حواسمان باشد که نه ما را از مراجع بگیرند و نه مراجع را از ما... برای رسیدن به مقصد احتیاج به نقشه راه است و برای یک انقلابی چه نقشه ای دقیق تر و مطمئن تر از ولی فقیه و مراجع عظام؟

رونوشت:

واکنش آیت الله وحید خراسانی به حادثه 14 خرداد

واکنش آیت الله صافی گلپایگانی به حادثه 14 خرداد

واکنش آیت الله مکارم شیرازی به حادثه 14 خرداد

واکنش آیت الله جوادی آملی به حادثه 14 خرداد

بیانیه جالب مجمع مدرسین و محققین حوزه و قیاس اهل بیت امام(ره) با اهل بیت پیامبر(ص)!

نقد منصفانه حسین شریعتمداری بر مواضع برخی مراجع

اضافات:

-  اول انقلاب پایتخت سیاسی قم بود. سال ۷۶ این پایتخت سیاسی به تهران منتقل شد. بطوری که همه چیز در تهران رقم می خورد و اصولا مراجع بیش از هر زمانی منزوی شدند! حتی زمانی که در مجلس هفتم  اصولگرایان پیروز شدند. باز هم پایتخت سیاسی تهران بود که لیست ابادگران رای ها را بدست آورد. حتی در انتخابات ۸۴ ریاست جمهوری پایتخت سیاسی تهران بود که شهردار این شهر رئیس جمهور شد. اما از سالی که احمدی نژاد رئیس جمهور شد مراجع از انزوا خارج شدند و الان به عینه پایتخت سیاسی به قم برگشته است. نمونه اش ریاست قوه قضاییه و مقننه که هر دو به نوعی نمایندگان قم هستند. 

- ممکن است ما برخی نظرات مراجع را مطابق میل و نظر خودمان ندانیم. مشکلی نیست اما باید حواسمان باشد که حرمت مرجعیت شیعه حفظ شود.

- منم برام جای سواله که چطور بعضی از مراجع حوادث عاشورا را محکوم نکردند اما حوادث 14 خرداد را محکوم کردند. ایا حرمت نوه امام(ره) از نوه پیامبر(ص) بالاتر است؟

-- چنان باید پشت سر ولی گام برداشت که سلمان پشت سر علی ( ع) بر می داشت.

- ارزش حرف هر کس به قوت منطق اوست. .أین عمار؟!